Elektronik Posta: info@avtuncay.com

Telefon: 0366 215 62 19 - 60

ŞİKAYETTEN VAZGEÇME

ŞİKAYETTEN VAZGEÇME

ŞİKAYETTEN VAZGEÇME

T.C.YARGITAY

Ceza Genel Kurulu

E: 2011/1-124 K: 2011/159 T: 05.07.2011

ŞİKAYETTEN VAZGEÇME

Özet: Kovuşturma aşamasında şikayetten vazgeçen mağ­durun davaya katılması olanaklı değildir. Davaya katılmasına karar verilmeyen mağdur vekilinin hükmü temyiz etme yetkisi bulunmadığından temyiz isteminin reddine karar verilmelidir. (5271 s. CMK m. 234, 237, 238, 260)

Kasten yaralama suçundan sanık Ahmet'in, 765 sayılı TCY'nin 456/2, 457/1, 457/1, 51/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 8 ay hapis cezası ile ce­zalandırılmasına ilişkin (Ankara Onikinci Asliye Ceza Mahkemesi)'nce verilen 01.04.2003 gün ve 1133-93 sayılı hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle dosyayı inceleyen Yargıtay Dördüncü Ceza Dairesi'nce 11.07.2005 gün ve 22087-8639 sayı ile yürürlüğe yeni giren yasaların değerlendirilmesi amacıyla bozulmuştur.

Ankara Onikinci Asliye Ceza Mahkemesi'nce 20.12.2005 gün ve 941- 1163  sayı ile, suçun kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturabileceği gerekçesiyle verilen görevsizlik kararı üzerine dosyanın gönderildiği Ankara Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesi'nce 29.12.2005 gün ve 471-415 sayı ile karşı görevsizlik kararı verilmiş, bu şekilde oluşan olumsuz görev uyuşmazlığı Yargıtay Beşinci Ceza Dairesi tarafından 04.04.2006 gün ve 2435-2836 sayı ile, Ankara Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesi'nin görevsizlik kararının kaldırılması suretiyle çözümlenmiştir.

Yargılamayı yapan Ankara Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesi'nce 26.12.2006 gün ve 184-583 sayı ile; sanığın 765 sayılı TCY'nin 456/2, 457/1, 457/1, 51/1 ve 59. maddeleri uyarınca 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiş, sanık müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay Üçüncü Ceza Dai­resi'nce 15.10.2009 gün ve 19940-17665 sayılı görevsizlik kararıyla dosyanın gönderildiği Yargıtay Birinci Ceza Dairesi'nce 06.04.2010 gün ve 9395-2111 sayı ile;

" Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, cezayı azaltıcı tahrike ve takdire ilişkin sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yasal savunmanın mevcut olduğuna, tahrik nedeniyle daha fazla indirim yapılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak; oluşa ve dosya içeriğine göre; mağdurun başkasına ait oto­mobile zarar verdiği, bu sebeple sanık tarafından uyarılmasıyla başlayan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, mağdurun birden fazla bıçak darbesi He sol koltuk altı arkada 2 cm'Hk toraksa nafiz ve bunun alt tarafında 3 cm'tik toraksa nafiz olacak, solda totale yakın pnomotoraks ve cilt altı amfizemiye yol açıp, yaşamını tehlikeye sokacak biçimde yaralandığı olayda; hedef alınan vücut bölgesi ve meydana gelen yaraların niteliği gözetildiğinde, sanığın ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde, öldürmeye teşebbüs yerine yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması," isa­betsizliğinden hükmün CYUY'nin 326/son maddesi de gözetilerek bozulmasına karar verilmiştir.

Ankara Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesi ise 03.12.2010 gün ve 242-286 sayı ile;

"Dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılacağı gibi sanık mağduru ya­raladığını ve ancak öldürme kastıyla hareket etmediğini savunmuştur. Tanık Osman bu savunmayı doğrulamıştır.

Mağdurda saptanan yaraların yeri, niteliği, sayısı ve suçta kullanılan bıçağın öldürmeye elverişli olması öldürme kastıyla hareket edildiğinin kabulü için yeterli değildir. Öte yandan sanıkla mağdur kardeş olup aralarında öldürmeyi gerektirecek herhangi bir husumet de bulunmamaktadır.

Bu durumda'öldürme kastıyla hareket etmedim' biçimindeki savunmaya itibar edilmelidir. Çünkü savunmanın aksi kanıtlanamadığı gibi aksi ka­nıtlanamayan bu savunma oluşa da uygundur.

Hal böyle olunca sanığın saptanan eyleminin öldürmeye kalkışma suçunu değil yaralama suçunu oluşturacağının kabulüyle önceki kararda direnilmelidir.

765 sayılı TCY'nin 456/2. maddesinde düzenlenen yaralama suçu aym Yasa 'nm 102/4. maddesi uyarınca 5 yıllık asli zamanaşımı süresine tabidir.

Zamanaşımını kesen işlemler birden fazla olsa bile bu süre söz konusu Yasa'nm 104/2. maddesi gereğince ancak yan oranında uzayabileceğinden 7,5 seneyi geçemez.

İncelenen dosyada suçun işlendiği24.09.2002 tarihinden bugüne kadar aradan 7,5 seneden fazla bir zaman geçtiği saptandığına göre olayda zamanaşımının gerçekleştiği" gerekçesiyle direnilmesine ve kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bu hükmün de mağdur vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay C.Başsavcılığı'nın; "Müştekinin katılan sıfatını almadığı, bu nedenle hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığından müşteki vekilinin temyiz talebinin CMUK'nm 317. maddesi uyarınca reddi" istekli 18.04.2011 gün ve 41414 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığı'na gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulu'nca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan açılan kamu davasının yerel mahkemece zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına karar verilen somut olayda yerel mahkeme ile Özel Daire arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulu'nca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu mu, yoksa öldürmeye teşebbüs suçunu mu oluşturduğunun belirlenmesine ilişkin ise de, öncelikle katılan sıfatını almayan mağdur vekilinin hükmü temyiz etme yetkisinin bulunup bulunmadığı belirlenmelidir.

İncelenen dosya içeriğinden;

Mağdurun kollukta 24.09.2002 tarihinde alınan beyanında sanıktan şikayetçi olduğu, yargılama aşamasında 05.02.2003 tarihli oturumda sanıktan şikayetçi olmadığını beyan ettiği, mağdura mahkeme tarafından görevlendirilen vekilin 26.12.2006 tarihli oturumda; '''mağdur 05.02.2003 tarihinde şikayetten vazgeçtiği için katılma talebimiz yoktur" şeklinde açıklamada bulunduğu, yine mağdurun 20.07.2010 tarihli oturumda şikayetçi olmadığını ve kamu davasına katılmak istemediğini beyan ettiği, mağdur vekilinin

03.12.2010        tarihli oturumda; "sanık ve mağdur kardeştirler, barışmışlardır, bizim herhangi bir şikayetimiz yoktur"dediği, buna karşın bu tarihte yüzüne karşı tefhim edilen hükmü mağdur vekilinin süresinde temyiz ettiği anlaşılmaktadır.

5271 sayılı CYY'nin 237. maddesi uyarınca mağdur, kovuşturma evresinin her aşamasında hüküm verilinceye kadar şikayetçi olduğunu bildirerek  kamu davasına katılabilir. Bunun için aynı Yasa'nın 238/1. maddesi uyarınca mahkemeye dilekçe verilmesi ya da katılma istemini içeren sözlü başvurunun duruşma tutanağına geçirilmesi yeterlidir.

1412 sayılı CYUY'nin 372. maddesi ve buna paralel olan 5271 sayılı CYY'nin 243. maddesindeki; "Katılan, vazgeçerse ... katılma hükümsüz kalır" biçimindeki düzenlemeler ile istikrarlı olarak sürdürülegelen Ceza Genel Kurulu ve Ceza Daireleri uygulamalarına göre; soruşturma aşamasındaki şikayetten vazgeçme sonradan kovuşturma aşamasında kamu davasına katılmaya engel değil ise de, kovuşturma aşamasında şikayetten vazgeçilmesi halinde davaya katılma olanağı kalmayacak, katılma kararı verilmiş ise bu hükümsüz kalacaktır.

Diğer taraftan, 5271 sayılı CYY'nin "Kanun Yollarına Başvurma Hakkı" başlıklı 260/1. maddesinde; "Hakim ve mahkeme kararlarına karşı Cumhuriyet Savcısı, şüpheli, sanık ve bu Kanun'a göre katılan sıfatını almış olanlar ile katılma isteği karara bağlanmamış, reddedilmiş veya katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolları açıktır" şeklinde, 1412 sayılı CYUY'nin 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan " Yargıtay'ca Temyiz İsteğinin Reddi" başlıklı 317. maddesinde ise; "Yargıtay, süresi içinde temyiz dilekçesinin verilmediğini veya beyanının yapıldığını, hükmün temyiz edilemez olduğunu, temyiz edenin buna hakkı olmadığını görürse, temyiz isteğini reddeder, görmezse incelemesini yapar" biçiminde düzenlemeler yer almaktadır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Mağdur Hamdi sadece kollukta sanıktan şikayetçi olmuş, kovuşturma aşamasında iki kez şikayetçi olmadığını beyan etmiş, ayrıca 20.07.2010 tarihli oturumda davaya katılmak istemediğini de açıkça ifade etmiştir. Bunun yanında mağdura mahkeme tarafından görevlendirilen vekili de şikayetçi olmadıklarını ve davaya katılma taleplerinin bulunmadığını beyan ettiğine göre mağdur vekilinin hükmü temyiz etme yetkisi bulunmamaktadır.

Bu itibarla, CYY'nin 234/b-6 ve 260. maddeleri uyarınca, kovuşturma aşamasında şikayetten vazgeçmesi nedeniyle davaya katılması olanaklı olmadığı gibi, ayrıca davaya katılma istemi de olmayan mağdur vekilinin hükmü temyize yetkisi bulunmadığından temyiz isteminin 1412 sayılı CYUY'nin 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte olan 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerekmektedir.

Sonuç: Açıklanan nedenlerle;

1- Yerel mahkeme direnme hükmünü temyize yetkisi bulunmayan mağdur vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CYUY'nin 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte olan 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

 

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.07.2011 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.


Bizden Haberler İçin İletişimde Kalın

Haber Bültemiz!